Yetişkinler için oyun çoğu zaman sadece bir "vakit geçirme" aracı olarak görülse de, çocuklar için durum çok daha hayati bir önem taşır. Ünlü psikologların da vurguladığı gibi; "Oyun, çocuğun kendini ifade etmesinin en doğal yoludur." Kelime dağarcığı henüz duygularını tam olarak tarif etmeye yetmeyen bir çocuk için oyuncaklar birer kelime, kurduğu oyunlar ise kurduğu cümlelerdir.
Oyun: Çocuğun İyileşme Alanı
Bir çocuk korkularını, okulda yaşadığı bir sorunu ya da yeni kardeşine duyduğu karmaşık duyguları doğrudan anlatamayabilir. Ancak oyun sırasında oyuncak ayısını "doktor" yapıp onu iyileştirmeye çalışırken ya da bir bebeği "azarlarken" aslında kendi iç dünyasında hazmetmeye çalıştığı olayları dışa vurur. Oyun, çocuk için güvenli bir laboratuvardır; burada hayatın provasını yapar ve yaralarını sarar.
Ebeveynler İçin Altın Kural: "Yönlendirmeyin, Eşlik Edin"
Çoğu ebeveyn oyun oynarken "O öyle olmaz, böyle yapılır" diyerek oyuna müdahale etme hatasına düşer. Oysa oyunun kontrolünü çocuğa bırakmak, onun özgüven gelişimi için kritiktir. Çocuğun oyununa dahil olurken ona ne yapacağını söylemek yerine, onun kurallarına uymak; aranızdaki bağı güçlendirmenin en hızlı yoludur.
Dijital Oyunlar Gerçek Oyunun Yerini Tutabilir mi?
Tablet ve telefon ekranlarındaki hazır oyunlar, çocuğa sınırlı bir dünya sunar. Oysa serbest oyun (bir kutuyla, çamurla ya da taşlarla oynanan oyunlar), beynin yaratıcı bölümlerini aktive eder. Gerçek oyun, fiziksel temas ve hayal gücü gerektirir. Ekran başında "tıklayan" bir çocuk pasif bir alıcıyken, halının üzerinde oyun kuran bir çocuk bir "yaratıcıdır."
Canı Sıkılan Çocuktan Korkmayın
"Canım sıkılıyor" diyen çocuğa hemen bir aktivite bulmaya çalışmak, onun oyun kurma yeteneğini köreltir. Can sıkıntısı, yaratıcılığın başlangıç noktasıdır. O boşlukta çocuk kendi oyununu icat eder ve kendi dilini geliştirir.
Unutmayın: Çocuğunuzla geçirdiğiniz 15 dakikalık "kaliteli ve müdahalesiz" oyun seansı, saatlerce süren nasihatten çok daha etkilidir.
