Biliyorsunuz, “Gavat Amerika” repliği; emperyalizmin yazdığı senaryoda rol verilen, komşu ülkeleri bölmeye çalışan bölücü yandaşlarının terk edildikleri anda haykırdığı bir replik hâline gelmiştir.
Bu replik, ABD tarafından verilen desteği uzun süre görüp buna güvenenlerin, senaryonun sonunda yüzüstü bırakılınca yaşadığı öfke patlamasının bir yansımasıdır.
Bu replik ilk kez, Barzani’nin 2017 yılında korsan bir referandumla ABD’den destek aldığını sanarak sözde Kürdistan’ı kurmaya kalkıştığı süreçte kullanılmıştı. Barzani, “Bağımsız Kürdistan’ı kuracağım” hayaliyle kendini bir coşkuya kaptırmıştı. Ancak Irak merkezi hükümeti; Türkiye ve İran’la güçlü bir diyalog kurarak askerî bir müdahaleyle bu girişimin önünü kesmişti.
Sözde referandum ve bağımsızlık hayalleri boşa çıkınca, Barzani yanlısı bir kadın kameralara “Ey Almanya, Amerika neredesiniz? Gavat Amerika neredesin? Daha düne kadar bizimleydin. Düne kadar işin vardı bizimle.” sözleriyle isyan etmişti. Çünkü Peşmerge güçleri, Irak ordusunun müdahalesiyle arkasına bakmadan kaçmıştı.
Bugün benzer davranışları ve söylemleri, Suriye’deki terör örgütü YPG’nin yandaşlarında da görüyor ve duyuyoruz.
Terör örgütü YPG/SDG yanlıları, önce Suriye’nin Haseke kentindeki ABD üssü önünde, ardından Kamışlı’daki ABD karargâhı önünde protesto gösterileri düzenledi. Öfkeyle duvarlara, bariyerlere ve tel örgülere saldırdılar. ABD’ye yönelik olarak “Bizi niye sattınız, niye yalnız bıraktınız?” diyerek tepki gösterdiler. Büyük ihtimalle o meşhur repliği de kullanmışlardır.
Türkiye ve Suriye’nin kararlı duruşu karşısında ABD, bugüne kadar silah yardımı yaptığı, eğittiği ve donattığı terör örgütü YPG’nin Halep’ten temizlenmesine yönelik operasyonlara karşı beklenen bir hiddet gösterisine girişmedi.
Hatta kendi yarattıkları tabloyu inkâr edercesine, “Suriye’nin herhangi bir şekilde yeniden bir terörizm üssü hâline gelmemesi” konusunda hassasiyet sahibi olduklarını ve “Başkan Trump’ın istikrarlı, birleşik, hem kendi içinde hem de komşularıyla barış içinde bir Suriye’yi desteklediğini” açıklama gereği duydular.
Ancak ABD’nin ikiyüzlü tutumları artık bilindiği için, ilk söylediklerine değil son söylediklerine bakmak daha sağlıklıdır. ABD’nin bu ilk tavrı, terör örgütü YPG yandaşlarında terk edilmişlik ve yalnız bırakılmışlık duygusu oluşturmuş; bu durum onları adeta çileden çıkarmıştır.
Musallat oldukları ülkeleri bölmek için birinin kucağından inip ötekine binerken, dengelerin değişmesi ya da muhatapların dirayet göstermesi karşısında zaman zaman kapının önüne konulan çöp muamelesi görüyorlar.
Bugün kendilerini terk eden, yalnız bırakanlar yarın “gelin, yeni göreviniz bu” dediğinde, yine en önden koşmaktan geri durmuyorlar. ABD ve onun besleyip büyüttüğü terör örgütlerinin genetiği kolay kolay değişmez. Çünkü ABD kullanmaktan, PKK/YPG gibi terör örgütleri ise kullanılmaktan vazgeçmez.
Tüm bunlara rağmen Türkiye ve Suriye, iş birliği içinde son derece dikkatli hareket etmelidir.
