“Terörsüz Türkiye” ve “Terörsüz Bölge”; yarım asırlık bir terör belasını ortadan kaldırmayı, bölgeye huzur, istikrar ve güven getirmeyi, terör örgütlerini taşeron olarak kullanan ABD ve İsrail’in oyunlarını bozmayı ve etnik fitneyi bitirmeyi amaçlıyor. Hedef kutsal, bu amaç halistir. Bu amaca hizmet eden kim varsa, insanlığın huzuruna ve Türkiye’nin geleceğine hizmet eden biri olarak tarihe geçecektir.
Elbette “Terörsüz Türkiye” ve “Terörsüz Bölge” projelerinin önüne geçerek kan dökmeyi, insanlara acı çektirmeyi ve emperyalizme hizmetkârlığını sürdürmek isteyen odaklar da bu süreçte boş durmamaktadır. Süreç içerisinde bunlar, yaptıkları açıklamalarla defalarca kendilerini deşifre etmiştir. Bölücü talepler sıralayan ve bölücü söylemler kullananlara, bir de PKK’nın kendisini feshedecek ve silah bırakacak olmasından kaygı duyanlara bakın. Karşıt görünüyor olsalar da aslında aynı odaklara hizmet ettiklerini kendi açıklamalarıyla ortaya koymuşlardır.
Kimi sahte milliyetçiliği, kimi sahte Öcalancılığı maske edinerek kan düzeninin sürmesini, emperyalizm borsasının kazanmasını istemektedir.
Mesela milliyetçiliği maske edinen Müsavat Dervişoğlu ve Ümit Özdağ gibileri, siyasi ve kişisel menfaatleri söz konusu olduğunda PKK ile defalarca ittifak yapabiliyor, sınır ötesi terörle mücadeleye çok açıktan karşı çıkabiliyorlar. Ama her ikisi de şimdi “Terörsüz Türkiye” ve “Terörsüz Bölge” sürecine karşı çıkıyor.
Mesela Öcalan, terör örgütünü kuran ve örgüt mensupları tarafından “Kurucu Önder” olarak muhatap alınan bir isim olarak, “PKK’nın anlam yoksunluğu ve aşırı tekrarı ömrünü tamamlamasına yol açtı. Ayrı ulus-devlet, federasyon, idari özerklik ve kültürel çözümler tarihsel toplum sosyolojisine yanıt veremez. Silah bırakma çağrısında bulunuyorum ve bu tarihî sorumluluğu üstleniyorum. Devlet ve toplumla bütünleşme adına kongrenizi toplayın, karar alın; tüm gruplar silah bırakmalı ve PKK kendini feshetmelidir.” açıklamasını yapıyor.
Ama Öcalan maskesi takan, “Önderimiz Apo” diyen Sırrı Sakık, Tülay Hatimoğulları, Cemil Bayık, Çetin Arkaş gibileri ve bazı Amedspor yöneticileri, DEM’li bazı belediyeler hâlâ “savaş, kan, bölücülük, tahrik, ayrışma, çatışma, özerklik, resmî dil, dört parçalı Kürdistan, Cumhuriyet düşmanlığı” söylemleri etrafında provokasyon dansı ediyorlar.
Bu provokasyon dansından en çok memnun olanın, elbette “Terörsüz Türkiye” ve “Terörsüz Bölge” projelerinin en çok darbe vuracağı İsrail olduğu bir gerçektir. Cumhurbaşkanı Erdoğan da geçtiğimiz günlerde “Siyonist katliam şebekesi başta olmak üzere hangi odakların Terörsüz Türkiye sürecinden rahatsızlık duyduğunu biliyoruz. Allah’ın izniyle bunlara umdukları fırsatı vermeyeceğiz.” diyerek “dikkatliyiz” vurgusu yapmıştır.
“Terörsüz Türkiye” ve “Terörsüz Bölge”, bölgedeki dört ülkeyi doğrudan ilgilendirmektedir. O yüzden Türkiye, Irak, İran ve Suriye; bu süreçte istişareli, uyumlu ve dayanışma hâlinde hareket ederek terör örgütlerinin yeniden yeşermesine ve ABD-İsrail ikilisine taşeronluk yapmasına imkân vermeyecek bir yapı oluşturmalıdır.
Başına musallat olan ABD ve İsrail ile uğraşan İran’ın bu süreçte yaptığı, “Türkiye, Irak, İran ve Suriye, köklü bir çözüm için dört ülke olarak el ele vermeli. Silahlar yere bırakılmadan barış olmaz. PKK, PJAK ve tüm kolları varlıklarını sona erdirmeli, silahlarını yere bırakmalıdır. Terör konusunda Türkiye’nin güvenliği İran’ın güvenliğidir, İran’ın güvenliği de Türkiye’nin güvenliğidir. İş birliğimiz gelişmelidir.” açıklaması, bu sürece dair önemli bir gelişmedir. Kendilerinin PKK ilişkilerini sorgulamaları da elzemdir.
Türkiye, Irak ve Suriye arasındaki iş birliği sistemli hâle gelmişken, İran’ın da bu sisteme eklenmesi etkili olacaktır. Yalnız İran’ın yıllardır sürdürdüğü mezhep temelli çatışma projelerini de bölgenin huzuru ve güvenliği için terk etmesi gerekmektedir. İran ve diğer komşularımız artık “Nerede birlik, orada dirlik” ölçüsü etrafında birleşmelidir. Aksi halde İsrail pusuda bekliyor.
