“Netanyahu geberdi” diyorlar… Gebermiş olma ihtimali sevindirici; ancak elinde yüz binlerce masumun kanı bulunan böyle bir yaratığın İran füzesiyle hemen ölmesi de üzüntü vericidir. Çünkü onun işlediği suçlar, günlerce acı çekeceği bir sonu hak etmektedir. Onun eti lime lime koparılarak acı bir son yaşaması gerektiğine hepimiz gibi milyonlar inanmaktadır.
Netanyahu ve ailesi yaklaşık bir haftadır ortada görünmüyor. Gerek dünya medyası gerekse İsrail medyası bu durumu, Netanyahu’nun hayatını kaybetmiş olabileceği ihtimaliyle ilişkilendiriyor.
Günde 30–40 paylaşım yapan Netanyahu’nun oğlu Yair’in bir haftadır sosyal medyada tamamen sessiz kalması, Netanyahu’nun yaptığı konuşmanın yapay zekâ ile oluşturulduğu iddiaları, İsrail’in güvenlik toplantısına öldürüldüğü iddia edilen diğer kişilerle birlikte katılmaması ve son olarak İsrail Başbakanlık Ofisi’nin sosyal medya platformu X üzerinden yaptığı kısa açıklamada “Kendisine ulaşmak için çabalarımız sürüyor.” demesi; ardından da bu paylaşımın kısa süre içinde silinmesi, tüm bu şüpheleri daha da güçlendirmektedir.
Bu durum, İsrail’in “Ölümsüz lider Netanyahu” atmosferi oluşturmak için kurduğu bir propaganda tezgâhı da olabilir. Ancak sonradan “ölmedi” diye ortaya çıkarılması, İsrail’in acizliğini, korkaklığını ve çaresizliğini gösterecektir.
Çok tuhaf değil mi? İsrail Başbakanlık Ofisi önce “Bakın, Netanyahu ölmedi” düşüncesiyle yapay zekâ olduğu tartışılan bir video yayımlıyor; iki gün sonra ise “Kendisine ulaşmak için çabalarımız sürüyor.” diyerek kendi açıklamalarıyla çelişen bir tablo ortaya koyuyor.
Bu durum, yaşanan belirsizliği daha da büyüttüğü gibi aynı zamanda İsrail’in devlet acizliğini de göstermektedir.
Yaratık Netanyahu’nun gebermiş yahut geberecek olması, İsrail’in kan döken genetiğini etkiler ama değiştirmez. Çünkü Siyonizm hastalığının kökünün kazınması gerçek bir çözüm olabilir.
“Öldürmek için Gazzeli çocuk arıyoruz” diyen İsrail askeri ile “Gazze’deki tüm çocuklar öldürülmeli” diyen bir haham, Siyonizm mikrobunun İsrail’de ne kadar geniş bir şekilde yayıldığının açık bir delilidir.
Siyonizmin oluşturduğu atmosferde “Bir Netanyahu gider, bin Netanyahu gelir” anlayışı vardır. Bu yüzden “Ben Siyonist değilim, Siyonizmi lanetliyorum” diyen masum ve suçsuz kim varsa İsrail’den ayrılmalı; İsrail’de kalan Siyonistler ise haritadan silinerek bölge halklarının kardeşçe yaşayacağı yeni bir düzen kurulmalıdır. Bölge ülkeleri bunun için birleşmelidir. İslam ülkeleri şimdi mücahit olmayacaksa ne zaman olacaktır?
Bu gerçekleşmezse Netanyahu’lar İsrail’de bitmez. Siyonizm mikrobu var olduğu sürece Netanyahu’lar yaşamaya devam edecektir.
Yine de bir Netanyahu’nun gebermesi bile sevindirici olacaktır. Böyle bir haberi duymayı bekleyen milyonlar vardır.
Merhum Mehmet Âkif Ersoy’un, zulmün bir gün mutlaka son bulacağını anlatan şu mısralarını paylaşmayı dört gözle bekliyoruz:
“Aczin ki, ezilmekti bütün hakkı, dirildi;
Zulmün ki, zevâl aklına gelmezdi, geberdi!”
