Kahramanmaraş’ta İsa Aras Mersinli’nin silahlı saldırısı sonucu 1 öğretmen ile 8 öğrencinin hayatını kaybettiği Ayser Çalık Ortaokulu’nda sessizlik sürerken, veliler çocuklarının eşyalarını almak için okula geldi. Veliler, çocuklarının yaşadığı travmanın etkisini hala üzerinden atamadığını belirtti.
Saldırının yaşandığı Onikişubat ilçesi Haydarbey Mahallesi’ndeki okulda, olay günü panik içinde kaçan öğrencilerin aileleri bugün okula gelerek çocuklarının eşyalarını teslim aldı.
“SALDIRGANIN YANINDAN GEÇİYORLAR”
Velilerden Mine Küçükönder, 6’ncı sınıfta okuyan oğlunun saldırıdan yara almadan kurtulduğunu ancak olayın etkisini hala yaşadığını söyledi. Küçükönder, oğlunun yaşadıklarını şu sözlerle anlattı:
“Saldırganın yanından geçiyorlar, ‘O sırada hala sıkıyordu anne’ diyor. ‘Hala sıkmaya devam ediyor. Bizi görmedi ama’ diyor”
“CAN HAVLİYLE OKULUN TELLERİNDEN ATLADIM”
Oğlunun olay sırasında üst katta olduğunu belirten Küçükönder, yaşananları şöyle aktardı:
Oğlum olayın gerçekleştiği katta değilmiş, bir üst katta eğitim görüyordu. Sesler duyuyor, sınıfta hocalar yok. Herkes sendika toplantısına gitmiş ders boş gibiymiş. Sonra nöbetçi öğretmen geliyor, ‘Kapıyı açtı’ diyor. Sınıfta oturmamızı söyledi, trafo patladı gibi bir algı yaratıyor. Bunun üstüne çocuklar trafo olmadığını anlıyorlar, ‘Bu silah sesi’ diyorlar ve korkuyorlar. Birkaç dakika sonra Abdullah Hoca geliyor, ‘Çocuklar hadi gelin hep beraber kaçıyoruz’ diyor. Saldırganın yanından geçiyorlar, ‘O sırada hala sıkıyordu anne’ diyor. ‘Hala sıkmaya devam ediyor. Bizi görmedi ama. Biz onun yan tarafından merdivenden inmek durumundaydık kaçmak için’ diyor. ‘Biz o can havliyle okulun tellerine çıktık, tellerden atladım’ diyor
VELİLERDEN OKUL KARARI TALEBİ
Veliler, çocuklarını yeniden aynı okula göndermek istemediklerini ifade ederken, güvenlik önlemlerinin yetersiz olduğunu savundu. Küçükönder,
Okulları açsınlar ben göndermek istemiyorum birçok veli gibi. Kimse göndermek istemiyor. Özellikle bu okul olduğu için hani bu okulda okuyanlara hiç sanmıyorum kimsenin göndereceğini. Çünkü başka okullardaki çocuklar okula gitmek istemiyor, olaya şahit olmayan çocuklar. Bizimkiler birebir her şeyi gördüler, yaşadılar maalesef. Yani okulda bir korunak yok ki. Bu anılarla, bu kötü duygularla ben çocuğumu nasıl göndereceğim ben bu okula? Ya bizi başka bir okula göndersinler, bu çocukları alsınlar bir yerlere yerleştirsinler. Ya bu okulu kapatsınlar ya bu okulu yıksınlar ve yeni bir anıların olmadığı, bu kötü anıların olmadığı bir okul yapsınlar. Çünkü hiç kimse göndermeyecek. Ben buraya güvenemiyorum ki çocuğumu. Yani bir daha birinin yapmayacağı ne malum? Kapıda hala hiçbir güvenlik yok
dedi.
