Kahramanmaraş merkezli 6 Şubat 2023 depremlerinde Diyarbakır’da görev yapan UMKE ve 112 Acil Sağlık ekibi üyeleri, yaşadıkları travmatik ve kahramanca anları ilk kez anlattı. İl Sağlık Müdürlüğü bünyesinde görev yapan Mehmet Reşit Kılıçdoğan, Dilek İlgin, Sultan Dağlı ve Yekta Yazıcı, deprem sırasında karşılaştıkları sahneleri ve unutamadıkları anları paylaştı.
Enkaz altındaki mucizeler
UMKE görevlisi Dilek İlgin, enkazda 17 yaşındaki bir kız çocuğunu kurtarmaya çalıştıklarını anlattı:
"Kız, 'Buradan çıkarsam ben de sizin gibi insanları kurtaracağım' diyordu. Maalesef onu kurtaramadık. Bu cümleler aklımdan hiç çıkmıyor."
İlgin, enkaz altında kendi yakınlarını değil sadece hayatını kurtarmaya çalıştıkları insanları düşündüğünü vurguladı.
Gözünü kırpmadan görev
112 Acil Sağlık ekibinden Yekta Yazıcı, 10 gün boyunca kesintisiz çalıştıklarını ve enkaz altındaki insanlara ulaşmak için her türlü çabayı gösterdiklerini söyledi:
"Elinden geleni yapıyorsun, yeri geldiğinde avuçlarınla toprak kazıyorsun. Öyle bir şey olsa yine canla başla koşar giderim."
Vicdan ve fedakârlık
UMKE görevlisi Mehmet Reşit Kılıçdoğan, yıllık izindeyken depreme yakalandığını ve ailesini güvenli bir yere bıraktıktan sonra enkaz bölgesine koştuğunu anlattı:
"Yaklaşık 35 kişiyi enkaz altından çıkardık. Vicdanen rahatım ama 6-7 gün çocuğumu göremedim."
Koordinasyon ve ekip ruhu
Sultan Dağlı, Acil Çağrı Merkezi’nde binlerce çağrıya cevap verdiklerini ve ekipleri yıkılan binalara yönlendirdiklerini aktardı:
"Herkes canla başla çalıştı. Aldığımız iyi ve kötü haberler oldu. Günlerce enkazın altında kalanlara umut olmak bizim görevimizdi."
Sahada oluşan bağ ve dayanışma
"Gelen ihbarlara uygun ekipleri yönlendirmeye çalıştık. Çöken 6 apartman vardı. Enkaza yakın yerlere ekiplerimizi hızlıca yönlendirmeye çalıştık. İlçede bulunan ambulanslarımızı merkezde ihtiyaca binaen çektik. Onların hepsini göreve hazır bir şekilde bulundurduk. Ek görevler hazırlandı. Ek görevde arkadaşlarımız çalıştılar. Arkadaşlarımız ailelerini güvenli bir alana aldıktan sonra hepsi görevinin başına geldiler. Herkes bu süreçte canla başla çalıştı. Her çıkan hasta için 'inşallah yaşıyordur' umuduyla görüşmeler yaptık. Aldığımız iyi haberler de kötü haberler de oldu. Günlerce enkazın altında kalıp sonra bize umut olan insanlar da oldu. O anda orayı koordine etmek zorundaydık. O telefonun başında 'yardım edin' çığlıklarına umut olmak zorundaydık. Bir yandan da endişe ve korku içindeydik çünkü ailemden, çocuklarımdan ve eşimden haber alamamıştım. O da beni endişelendiriyordu. Rabb'im bir daha yaşatmasın bu acıları."
