Metinde geçen o sarsıcı hadis-i kutsi, bize manevi yükselişin haritasını çiziyor. Farzlar, Müslümanın sarsılmaz temelidir; ancak nafileler, yani zorunlu olmadığı halde sırf Allah rızası için yapılan iyilikler, kul ile Yaratan arasındaki sevgi bağını perçinler. Bir kul, bir yetimin gözündeki yaşa mendil olduğunda, aslında Rabbine en yakın olduğu anlardan birini yaşar.
İbadetin Geniş Coğrafyası: Hayatın Kendisi
Genellikle ibadet dendiğinde akla sadece ritüeller gelir. Oysa bu metin bize ibadetin "hayatın her karesinde" olduğunu hatırlatıyor:
Sosyal İbadet: Yetim ve kimsesizlerin dertlerine derman olmak.
Ekonomik İbadet: Alışverişte dürüstlükten ödün vermemek ve helal rızık için alın teri dökmek.
Lisanî İbadet: İnsanlara güzel söz söylemek, selamı yaymak ve geçim ehli (uyumlu) bir insan olmak.
Çevresel İbadet: Yoldaki bir engeli kaldırarak başkalarının eziyet çekmesini önlemek.
"Gören Gözü, Tutan Eli Olurum"
Bir insan, yaptığı her işi "Allah beni görüyor ve bu işten razı mı?" bilinciyle (ihsan makamı) yapmaya başladığında, Allah o kulunun her işine bereket ve nur verir. Artık o el, harama uzanmaz; o göz, sadece hakikate bakar. Bir yetimi sevindirmek bu yüzden sadece bir yardım faaliyeti değil, Allah’ın sevgisini kuşanma eylemidir.
Günün Farkındalığı: Küçük Bir Adım, Büyük Bir İbadet
Bugün hiç tanımadığınız birine içten bir "Selam" vererek selamı yayın.
İmkanınız dahilinde bir yetimin ihtiyacına, bir kimsesizinin yalnızlığına ortak olun.
Yolda yürürken "başkası takılmasın" diyerek bir taşı kenara çekin. Unutmayın, o an bir ibadetin içindesiniz.
