Vesvese; kelime anlamıyla fısıltı, evham ve kuruntu demektir. İnsan zihni bazen kontrolü dışında, söylemeye dahi cesaret edemeyeceği düşünceler üretebilir. Özellikle inanç konularında yaşanan bu "zihinsel gürültü", kişiyi dinden çıktığı korkusuyla baş başa bırakabilir. Ancak İslam kaynakları, bu durumun sanılanın aksine bir "bitiş" değil, aslında bir "hassasiyet" göstergesi olduğunu vurguluyor.
Düşünmek, İnanmak Değildir!
Vesvese ile gerçek inancı birbirinden ayıran en temel fark, o düşünceden duyulan rahatsızlıktır. * İmanın Delili: Sahabeler bile Hz. Peygamber’e gelip içlerinden geçen ama dille söyleyemedikleri fısıltılardan yakınmışlardır. Efendimiz (s.a.s.) ise bu durumun "katıksız imanın ta kendisi" olduğunu buyurmuştur. Çünkü hırsız, boş eve değil, içinde cevher olan eve girmeye çalışır.
Sorumluluk Sınırı: İnsan, aklına gelen veya kalbinden geçen kötü bir düşünceyi eyleme dökmediği ya da onu kesin bir inanç haline getirip benimsemediği sürece ondan sorumlu tutulmaz.
Şeytanın "Mantık Oyunları"
Şeytanın en yaygın vesveselerinden biri, yaratılış üzerine sorduğu "Peki, Allah'ı kim yarattı?" gibi çıkmaz sokak sorularıdır.
Hadis-i Şerif Uyarısı: "Şeytan sizden birine gelir ve 'Bunu kim yarattı?' der... İş Allah'ı kim yarattı noktasına gelince, o kimse hemen Allah'a sığınsın ve o düşünceden uzaklaşsın!" (Buhârî, Bedü’l-halk, 11).
Abdest ve Namazda Gelen Evhamlar
Sadece inançta değil, "Abdestim oldu mu?", "Namazda kaçıncı rekattayım?" gibi uygulama bazlı şüpheler de vesvese kapsamındadır. Uzmanlar, bu tür kuruntuların üzerinde durulmamasını, "oldu" deyip geçilmesini öğütler. Çünkü vesvese, üzerine gidildikçe büyüyen bir gölge gibidir.
Sonuç: Korkmanıza Gerek Yok!
Zihninizde yankılanan ve sizi mutsuz eden o "yabancı sesler", sizin kendi iradeniz değildir. Sırf bu fısıltılar yüzünden imanınıza zarar gelmez. Müslüman bir kimse "Allah'a iman ettim" diyerek bu düşünceleri yok sayma gücüne sahiptir.
