Gelecek buysa işimiz zor
Dünya Kupası’ndaki başarısızlıktan sonra görevine devam edişini, “Çünkü federasyon daha ötesine, geleceğe baktı” yorumuyla açıklayan Vincenzo Montella’nın sözünü ettiği gelecek bu değildi sanıyoruz. Geldiğinde kendine has oyun planı, santrforsuz olsa da gol sorunu yaşamayan, etkili, çabuk oyun anlayışına sahip milli takım yaratan İtalyan teknik adam, geri saymaya başladı.
Fransa maçında, unuttuğumuz, ‘şerefli mağlubiyet’ duygusunu hortlatan ‘kora kor oynadık’ sözlerinin bile arkasında duramadı Montella.
Gol sorunu yaşayan takımın, savunma düzenini değiştirdi İtalyan hoca. Orta sahayı bozdu. Sert savunmacı İsmail’in yerine takımla antrenman yapmayan Orkun’u oynattı. Savunma dörtlüsünü değiştirdi. Abdülkerim ve Ferdi’yi kenara çekti, Ozan ve Eren’i sürdü sahaya.
10 futbolcusunu Fransa maçlarını hesaplayarak evde bırakan İtalya, oyuna baskılı başladı. Önce kornerden Zeki’nin ıskası, ardından Altay’ın kaygan zeminde topu tokatlamak yerine tutma sevdası ile çabucak iki gol buldu. Dağılan kırmızı-beyazlılar ne orta sahayı tutabildi ne savunmada doğru kademeye girdi.
Fark üç olunca, Montella, yanlış seçimlerinin bir kısmını düzeltti. Sertleşen orta saha, Kerem’in girişiyle artan ön alan baskısı, Barış’ın erken golü umut getirdi. Kısa süre sonra konuğun moral bozan golüne rağmen önde kalmaya çalıştı.
Ve Montella’nın kulüp takımı hüviyetiyle kurduğu ‘milli takım’ büyüsü, sakatlıklarla bozuldu. Ancak, bu kadar geniş futbolcu havuzunda bu bahane midir?
