Araştırmacılar, obezite tanısında kullanılan vücut kitle indeksinin (VKİ) tek başına yeterli olmayabileceğine dikkat çekti. Çin, İngiltere, ABD ve İspanya'daki dört araştırma grubunun yürüttüğü çalışmada, toplam 844 bin 108 yetişkinin verileri incelenerek obezitenin sağlık üzerindeki etkileri değerlendirildi.
Araştırmada obezite, organ işlevlerinde bozulmaya neden olan "klinik obezite" ve henüz bu tür bir bozulmaya yol açmayan "klinik öncesi obezite" olmak üzere iki ayrı kategoride ele alındı.
Vücut kitle indeksi bazı kişileri yanlış sınıflandırabiliyor
Çalışmanın sonuçlarına göre, yalnızca vücut kitle indeksinin kullanılması bazı kişilerin obez olarak yanlış sınıflandırılmasına, bazılarının ise obezite tanısının gözden kaçırılmasına neden olabiliyor.
Bu yöntemle katılımcıların yüzde 1,2 ila 3,1'i obez olarak fazla, yüzde 5,2 ila 8,6'sı ise eksik sınıflandırıldı.
Bel çevresi ve bel-boy oranının da değerlendirmeye alınmasıyla obezite yaygınlığının ülkelere göre yüzde 3,3 ila 7,4 arttığı belirlendi.
Klinik öncesi obezitesi olanların büyük bölümü hastalığa ilerlemedi
Araştırmada, başlangıçta klinik öncesi obezitesi bulunan kişilerin yüzde 77,4 ila 91,3'ünün 10 yıl içinde klinik obeziteye ilerlemediği tespit edildi.
Klinik obezitesi bulunan kişilerin herhangi bir nedenle hayatını kaybetme riskinin, obezitesi ve organ işlev bozukluğu bulunmayanlara kıyasla yüzde 69 daha yüksek olduğu belirlendi. Klinik öncesi obezitesi bulunanlarda ise bu risk artışı yüzde 19 olarak hesaplandı.
Araştırmacılardan kişiye özel tanı önerisi
Araştırmacılar, obezite tanısı konulmadan önce vücut kitle indeksinin yanı sıra bel çevresi gibi ölçümlerle vücut yağ oranının da değerlendirilmesini önerdi. Ayrıca kalp ve karaciğer sorunları gibi kilo kaynaklı organ işlev bozukluklarının dikkate alınması gerektiğini vurguladı.
Araştırmanın yazarlarından Profesör Francesco Rubino, vücut kitle indeksinin tek başına kişinin halihazırda hasta olup olmadığını, hastalık riski taşıyıp taşımadığını veya hangi tedaviye ihtiyaç duyduğunu gösteremeyeceğini belirtti.
Rubino, bu durumun bazı kişilerin yetersiz, bazılarının ise gereğinden fazla tedavi görmesine yol açabileceğini ifade ederek, yeni tanımın kişiye özel ve ihtiyaçlarla orantılı sağlık hizmeti sunulmasına imkan sağlayacağını kaydetti.
Araştırmanın sonuçları, Nature dergisinde yayımlandı.
