Ramazan gelince mutfakta bir sessizlik olur önce. Gün boyu kaynayan tencereler durur, akşam ezanına kadar herkes biraz yavaşlar. Sonra iftar yaklaşırken, evin içinde tanıdık kokular dolaşmaya başlar. İşte o anlarda, “Bugün tatlı ne olsun?” sorusu gelir akla. Ağır şerbetler yerine içi ferahlatan, kaşığı yormayan bir şey istenir. Güllaç da tam bu noktada usulca sahneye çıkar.
RAMAZAN AKŞAMLARININ EN HAFİF TATLISI: GÜLLAÇ
Güllaç biraz hatıra gibidir. Çoğu evde anneden, teyzeden, babaanneden öğrenilmiştir. Yapımı kolaydır ama özen ister. Ne fırın açılır ne saatlerce başında beklenir. Süt, güllaç yaprağı ve biraz sabır yeter.
MALZEMELER
- 8–10 adet güllaç yaprağı
- 1,5 litre süt
- 1,5 su bardağı toz şeker
- 1 su bardağı iri kırılmış ceviz
- 2 yemek kaşığı gül suyu (isteğe bağlı, azı makbul)
Üzeri için:
Antep fıstığı, nar taneleri ya da badem
ADIM ADIM, ACELE ETMEDEN YAPILIŞI
Sütü tencereye alıp ılıtıyorsun. Kaynamasına gerek yok, elini sokunca “tamam işte” dedirtecek kadar sıcak olması yeterli. Şekeri ekleyip karıştırıyorsun, eridi mi tamam. Gül suyu kullanacaksan bu aşamada ekliyorsun, fazlasına kaçmadan.
Tepsinin tabanına bir güllaç yaprağı koyuyorsun, parlak yüzü üste gelsin. Üzerine kepçeyle süt gezdiriyorsun. Yapraklar sütü çekerken acele etmiyorsun, kendi haline bırakıyorsun.
Yaprakların yarısı bitince cevizleri serpiyorsun. Sonra kalan yaprakları da aynı şekilde sütleyerek diziyorsun. En üstte kalan sütü bolca döküyorsun ki her yeri eşit yumuşasın.
BİR AZ BEKLE, TADI OTURSUN
Tatlıyı hemen dolaba kaldırmıyorsun. Oda sıcaklığında biraz dinlensin, sonra buzdolabına al. En az 2 saat soğusun. Sabır kısmı burası ama değiyor.
SERVİS EDERKEN KÜÇÜK MUTLULUKLAR
Üzerine biraz Antep fıstığı serptiğinde görüntüsü güzelleşiyor, nar koyarsan ferahlık katıyor. İftardan sonra mideyi yormadan tatlı ihtiyacını kapatıyor.
Güllaç, Ramazan’da “az olsun ama iyi olsun” diyenlerin tatlısı. Ne ağır, ne iddialı. Sade, sessiz ama her lokması tanıdık. Belki de bu yüzden her yıl aynı sofraya, aynı huzurla geri dönüyor.
Afiyet olsun…
