Seçici vicdan...

Hiçbir uyarıya kulak asmadılar.

Uyarılara kulak asmadıkları gibi aksini iddia edeni de linç ettiler.

Felaketler karşısında canla başla çalışan nice kahramanın emeğini görmezden geldiler.

“Devlet yok, Ahbap var” diye bir yalana tutundular.

****

Sicili ortada olan adamı bir anda “yardım meleği” olarak piyasaya sürdüler.

Söz konusu devlet kurumlarını yıpratmak olduğundan sınır tanımadılar.

İzmir Marşı’nı güzel söylüyor diye dolandırıcılıktan hapis yatmış birini “Türkiye’nin en güvenilir kişisi” bile ilan ettiler.

Gelinen noktada, Haluk Levent’in milyarlarca lirayı kumarda, borsada heba etmesine zemin hazırladılar.

***

Şimdi kimi şaşkın, kimi pişkin…

Kimi de belki gerçekten kızgın…

Yaşadıkları duyguyu tam olarak anlayamıyoruz, çünkü… 

Ne “Asla yapmamıştır” diyebiliyorlar.

Ne de “Yargı diyorsa doğrudur” diyebiliyorlar.

***

Gazetelerinin sütunlarında bir gün Haluk Levent’in “İktidar bana kumpas kurdu” imalı açıklamalarına yer veriyorlar.

Ertesi gün “Sen neymişsin be Haluk” başlığıyla hazırladıkları haberde Levent’in evlilik vaadiyle kandırdığı kadınların parasına nasıl çöktüğünü anlatıyorlar.    

Her halleriyle iki arada bir derede kaldıklarını ele veriyorlar.

Hakikati değil, işlerine geleni savunduklarını bir kez daha gösteriyorlar. 

***

Oysa onlardan beklenen, Cumhuriyet tarihinin en büyük yolsuzluk soruşturması sonrası verdikleri tepki kadar net olmalarıydı.

“İstanbul nimet, nimet” diyen Ekrem İmamoğlu’nun peşine sorgusuz sualsiz takılanların, kendisi hakkında “Bitmek üzereyken Atatürkçü kesimin huyuna giderek tekrar gündeme gelmiş müzisyen, samimiyetine güvenmemek gerekir, tek derdi yolunu bulmak” şeklindeki yoruma “E doğru” cevabını veren Haluk Levent’i de sonuna kadar savunmaları gerekmez miydi?

Levent’e ayrı, İmamoğlu’na ayrı işleyen bu seçici vicdanın tek açıklaması, CHP’nin Özel döneminde fondaş medyaya aktardığı para gibi görünüyor.

Yoksa Haluk Levent’in onca parayı har vurup harman savurmasına değil de kendilerini es geçmiş olmasına mı kızgınlar?