Dünya genelinde ekonomik dengeler öyle bir hızla değişiyor ki, artık yıllık geliri yüksek olan bireyler bile kendilerini "yoksul hissetme" sendromuna kaptırmış durumda. Bir zamanlar orta sınıfın refah göstergesi olan ev sahibi olmak veya dışarıda sık sık yemek yemek, artık lüks kategorisine girmeye başladı. Peki, rakamsal olarak iyi kazanan insanlar neden hala hayatın çok pahalı olduğundan şikayet ediyor? İşte bu hissin arkasındaki 5 temel gerçek:
1. Kaçınılmaz Borç Sarmalı
İyi kazanan genç yetişkinlerin en büyük kabusu, henüz hayata atılmadan sırtlarına yüklenen borçlar. Özellikle eğitim kredileri ve buna eklenen kredi kartı borçları, maaşın büyük bir kısmının henüz ele geçmeden erimesine neden oluyor. "Borçla yaşama" kültürü, gelir artsa bile zihinsel ve finansal özgürlüğü kısıtlıyor.
2. Temel İhtiyaçlardaki "Sessiz" Zamlar
Enflasyon sadece lüks tüketimi değil, en temel ihtiyaçları vurdu. Gıda, kira ve sigorta maliyetlerindeki çift haneli artışlar, maaş zamlarını geride bırakıyor. İnsanlar "yumurta alabiliyorum ama tatile gidemiyorum" noktasında sıkışmış hissediyor. Temel yaşam maliyeti arttıkça, maaşın "artık" kalan kısmı giderek küçülüyor.
3. Çocuk Sahibi Olmanın Lüks Hale Gelmesi
Bir çocuk büyütmenin maliyeti, günümüzde yıllık gelirin neredeyse üçte birini yutabiliyor. Eğitim, sağlık ve bakım giderleri hesaplandığında, orta sınıf çiftler "kendime mi bakayım, çocuğuma mı?" ikilemiyle karşı karşıya kalıyor. Bu durum, iyi kazananların bile kendilerini ekonomik olarak güvensiz hissetmelerine yol açıyor.
4. Giderek Büyüyen Sınıf Ayrımı
Zenginlerin servetlerini katlama hızı ile orta sınıfın gelir artışı arasındaki uçurum hiç olmadığı kadar derin. Üst sınıfın yaşam standartlarını gören orta sınıf çalışanlar, kendi maaşları ne kadar iyi olursa olsun, genel refah pastasından aldıkları payın küçüldüğünü fark ederek mutsuzlaşıyor.
5. Sosyal Medyanın Yarattığı Gerçekdışı Beklentiler
Belki de en tartışmalı neden; sosyal medyanın pompaladığı "lüks yaşam" illüzyonu. Sürekli tatil yapan, tasarım kıyafetler giyen ve kusursuz evlerde yaşayan profilleri takip etmek, insanlarda "para dismorfisi" (parayı olduğundan değersiz görme) yaratıyor. Kendi yaşam standartlarını başkalarının "vitriniyle" kıyaslayan bireyler, aslında yeterli olan gelirlerini yetersiz görmeye başlıyor.
Sonuç: Finans uzmanları, bu histen kurtulmak için gerçekçi beklentiler oluşturmanın ve "elalem ne der" harcamalarından kaçınmanın önemini vurguluyor. Hayat pahalı olabilir, ancak sosyal medyanın yarattığı illüzyon bu pahalılığı olduğundan daha ağır hissettiriyor.
