Sabrın sonu Dünya Kupası
Romanya karşısında yeni bir hikaye yazmak için tüm iştahıyla sahadaydı Milli Takım… Sabırlıydı, inançlıydı çocuklar. Acı çektik, strese girdik ama çok emek verdik ve kazandık. Maç öncesi senaryo az çok belliydi. Romanya kapanacak, tur için 1-0’a yatacaktı. Montella’nın bizi buralara taşıyan, klasik 4-6-0 formasyonlu santrforsuz sistemi de, Lucescu’nun en büyük umuduydu. Rakip ilk yarıda 5-4-1 dizilişiyle, 9 kişilik öyle bir efsane duvar ördü ki, “yarım pozisyon” bulabildik. Onu da Kenan’ın soldan getirdiği topu en sağlam adamımız Arda 18 içinden dışarı attı. Baskı yaptık, kırdılar. Set oyununda çözüm üretemedik. Çizgileri zorladık, ikili-üçlü setlerini aşamadık. Hakan ve Arda’ya göz açtırmadılar. Yüksek toplara hep onlar vurdu. İlk 45 dakika çöpe gitti gibi gözüktü ama Milli Takıma o fırsat gelecek, duvar yıkılacaktı. İkinci yarıda düğümü çözmek; bir kaliteli ayağa kalmıştı. O da Arda Güler’di. Soyunma odasında uyarı gelmiş olmalı ki, Ferdi ilk kez savunma arasına derin koşu denedi. Ve Arda, Elche’ye attığı goldeki kıvrak zekasıyla, nokta atışı pas gönderdi. La Liga-Premier Lig ürünü “Altın Gol”, finalin anahtarı oldu. Romanya açıldı, maçı öldürecek şutlar ayağımıza geldi ama atamadık. Kalemizi tehdit ettiler, bir topları direkten döndü ama yıkılmadık ve stresi de yendik. 2026 hayali için şimdi sıra play-off finalinde. Umarız, finalde şans yine bize Güler!..
