Destansı fiyasko

ABD Başkanı Trump bu savaşa “İran halkına özgürlük getireceğini” söyleyerek girdi. İranlılara rejime karşı ayaklanma çağrısı yaptı. 

İşler Trump’ın beklediği gibi gitmeyince bu defa İranlılar “Onlar gerçekten de terör ve nefret dolu bir millet. Şu anda bunun bedelini çok ağır ödüyorlar” tarifine dönüştü. 

Trump “Bugün bu pisliklerin başına gelecekleri izleyin” diye tehditkar bir dil kullandığı İran halkını meydanlarda toplandıkları sırada bombaladı.  

“Sivil hedef yok” dediler. Savaşın başında vurdukları Minab’daki kız ilkokulunda 170 çocuğu katlettiler. 

İran halkının en temel insani ihtiyaçları olan elektrik santrallerini ve köprüleri hedef aldılar.

Trump 9 Mart günü “Bence savaş büyük ölçüde tamamlandı” dedi, sonra aynı gün içinde düşmanı tamamen mağlup edene kadar durmayacaklarını söyledi.

İran direndikçe Trump’ın rengi değişti. Savaşın mesuliyetini yükleyecek bir günah keçisi bulmaya çalıştı. Kendisini İran’la savaşa ikna edenin Yahudi damadı Jared Kushner olduğunu söyledi.

12 Mart’ta Pentagon, savaşın ilk 6 günlük maliyetinin 11,3 milyar doların üzerinde olduğunu açıkladı. Yani Yahudi damadın ipiyle kuyuya inen Trump, ABD halkının cebine günlük 2 milyar dolar zarar yansıttı.

ABD ve İsrail kapanan Hürmüz’ü açmaya muktedir olamayınca Trump kendilerine destek vermeyen NATO ülkelerini ve NATO ittifakını diline doladı.

O kadar küçük duruma düştü ki İran’ın müttefiki Çin’den bile yardım istedi.

Oysa İran’ın denizlerdeki etkisini bitirdiklerini söylemişlerdi. Bırakın Hürmüz Boğazı’nı ticarete açmayı bir tekneyi bile hareket ettiremediler.

İran’ın askeri kapasitesini yok ettiklerini de söylemişlerdi, o “yok edilmiş” İran, ABD uçaklarını, helikopterlerini düşürdü. 

“Mahvettik” dedikleri İran topraklarında kaybolan pilotlarını bulmak için arama-kurtarma operasyonu başlattılar.

O pilotları çekip almak için girişilen kurtarma harekâtı yeni kayıpları beraberinde getirdi. Böyle bir tabloyu bile başarı diye pazarlamaktan geri durmadılar. 

Daha düne kadar “güçsüz, kabiliyetsiz, kapasitesiz” diye küçümsedikleri İran’ı, bu fiyaskoya zafer süsü verebilmek için birdenbire “çok güçlü ve çok tehlikeli bir düşman” olarak sundular.

İran’da rejimi değiştireceklerini söylemişlerdi, değiştiremedikleri rejimle ateşkes masasına oturmak zorunda kaldılar.

İran için zafer yenilmemekti. ABD ve İsrail için İran’a beyaz bayrak açtırmaktı.

ABD’nin 28 Şubat’ta başlattığı bu savaşın operasyonel adı “Destansı Öfke”ydi. 40 günde Amerika açısından tam bir “Destansı bir Fiyasko” oldu.