Bu fitneye kim dur diyecek?
Kısa süreli bir siyasi türbülanstan geçen Türkiye ile Azerbaycan ilişkileri ne denli köklü ve güçlü kardeşlik bağına sahip olduğunu bir kez daha gösterdi.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın 8 Kasım’da Karabağ Zaferi’nin yıl dönümünde Azerbaycan’a giderek İlham Aliyev’le Şuşa’da buluşması, ardından Azerbaycan Cumhurbaşkanı Aliyev’in 10 Kasım’da Antalya’ya gelmesi iki ülke arasındaki kardeşlik bağlarının bu birlikteliğe gölge düşürmeye yönelik her türlü girişimden daha güçlü olduğunu ortaya koydu.
Her hanede zaman zaman kırgınlıklar veya anlaşmazlıklar olabilir. Oysa Türkiye ile Azerbaycan arasında esaslı bir anlaşmazlık olmadığı gibi olması da mümkün değildir.
Peki ne oldu da iki kardeş ülkenin ilişkileri kısa süreli bir gerilimin gölgesinde kaldı? Bunun cevabını biraz da çağımızın “Çok konuşmak, boş konuşmak, her konuda konuşmak” hastalığında aramak lazım.
İnsanın cehaleti eskiden kendi çevresinin meselesiyken şimdi milyonlarca insanın meselesi… Üstelik bunun için bir sosyal medya hesabı ve biraz da küstahlık yeterli!
Sosyal medya elinde telefon olan herkesi kürsüye davet ediyor. Bu davete en büyük icabet, beğeni ve takipçi toplama telaşıyla her konuya burnunu uzatan sanal ve sahte kanaat önderlerinden geliyor.
Bu hastalıklı ruh yapısının en büyük sermayesi bilgileri veya birikimleri değil. Çıkardıkları gürültü...
İş öyle bir raddeye ulaşıyor ki iki kardeş ülkenin arasına sokulmaya çalışılan nifakı bertaraf etmek için en üst düzeyde görüşmeler, temaslar, açıklamalar yapılıyor.
Nitekim MHP Lideri Devlet Bahçeli süreç boyunca Türkiye ile Azerbaycan arasındaki kardeşlik hukukunu hatırlatan açıklamalarıyla devreye girdi. İki ülkenin arasına nifak sokulmasına karşı açık bir tavır ortaya koydu. Azerbaycan Büyükelçisi Reşad Aslanov'la bir araya gelerek kardeşliğin güçlü fotoğrafını verdi.
Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın yapıcı mesajları ve Azerbaycan Cumhurbaşkanı Aliyev'le gerçekleştirdiği görüşmeler de aynı kararlılığın en üst düzeydeki ifadesi oldu.
Dijital kürsülerden körüklenen yangını söndürmek siyasetin ve devletin üst düzeyindeki isimlerin el atmak zorunda kaldıkları bir meseleye dönüştü.
Gelgelelim bu nifak tohumları toplumun farklı kesimlerini birbirine düşüren, milli ve manevi değerler üzerinden kavga gürültü çıkarma odaklı her meselenin altından çıkıyor.
Sosyal medya üzerinden Atatürk'e, Türk bayrağına, milli değerlere kin kusan güruhla, Peygamber Efendimize, inançlarımıza, dini değerlerimize hakareti ifade özgürlüğü ambalajına sarmaya çalışanlar aynı mikrobu taşıyor.
Belki de bu yüzden sosyal medya kullanımına ilişkin tartışmayı çocuklarla sınırlı tutmamak gerekiyor. Nitekim Türkiye'de çocukları dijital dünyanın tehlikelerinden korumak için 1 Kasım itibarıyla sosyal medya kullanımını sınırlayan yeni düzenleme yürürlüğe girdi.
Peki otuzuna, kırkına, ellisine merdiven dayadığı hâlde önüne gelene hakaret eden, bilmediği konularda ahkâm kesen, toplumun huzurunu tehlikeye atacak davranışlar sergileyenler? Onların yol açtığı hasardan toplumsal sıhhatimizi nasıl koruyacağız?
