Arda Güler’e yazık oluyor
Milli gururumuz Arda Güler, Avrupa’nın en elit yıldızları arasında. Özel bir yetenek. Çok da formda. Dengede giden maçta Belçika’ya öyle olağanüstü frikik golü attı ki, dillere destan. Yıllarca jenerik olur. Ancak maalesef A Milli Takım, öyle bir garip süreç yaşıyor ki, coşkusu 5 dakika süren bu gol, şeref sayımızdan öteye geçemedi. Neden? Savunma yapamıyoruz. İlk yumrukta dağılıyoruz, kırılganız, ayağa kalkamıyoruz.
Dünya Kupası’ndan beri böyle. Arda’nın golünden sonra, Avrupa’nın en çabuk, ele avuca sığmaz kanat oyuncusu Doku sazı eline aldı, 2 gol hazırladı ve geriye düştük. Maçı da orada bitirdik. 2. yarı daha da felaketti, farktan kurtulduk.
Oysa Sergen Yalçın bizleri yeni bir hikaye yazmaya ikna etmişti, kısa bir kaç günde. İlk işi pasörümüz Hakan Çalhanoğlu’nu kesmek oldu. Oğuz Aydın’ı, Doku’nun karşısına sağ bek koyup sürpriz bir dokunuş yaptı. Bu tercihin ucu maalesef bize dokundu. Doku, City’deki seri yenilgilerin acısını çıkartırcasına Oğuz’u da, bizi de perişan etti.
Formda bir 11 çıkardık. Santrforlu sisteme geçtik. Enes, 10 yılda hep umut oldu ama dün de tüm topları kaybetti. Yetersiz kaldı. Suç onun mu? Değil. Mesele “Size santrfor getirdim” demekle çözülecek kadar basit değil. Mesele formda, hazır, güçlü santrforla oynamak.
İlk maçtan hayal kırıklığı olsa da Sergen Yalçın’a tüm faturayı kesemeyiz. Zor maçtı ama Montella ruhu devam etti. B Ligi’ne düşmek seviye inmek demek. 5’te sıfır bize yakışmadı. Ancak asıl tehlike EURO 2028 yolunda ışık görememek.
