Yeni parti ve eski siyasi ezberler
Yeni Parti’nin hafta sonu gerçekleştirilen kuruluş kurultayında açıklanan “Türkiye Yenileniyor” başlıklı bildirge, yönetim, demokrasi, hukuk, ekonomi, sosyal adalet, üretim, dış politika ve toplumsal refah başlıklarında geniş vaatler içeriyor. Ancak siyaset, vaatlerin büyüklüğüyle ölçülmez. Bu açıdan Yeni Parti’nin bildirgesi, önemli soruları ve tartışılması gereken çelişkileri beraberinde getirmektedir.
BİR: “Kara düzen” söylemi ve Türkiye’nin gerçekleri
Bildirgenin merkezinde, ekonomik ve siyasal düzeni “kara düzen” olarak nitelendiren ve iktidarı yoksulluk, adaletsizlik ve ayrıcalıklarla ilişkilendiren bir yaklaşım yer almaktadır. Ancak Türkiye’nin yaşadığı ekonomik sorunlar; küresel krizler, enerji maliyetleri ve bölgesel gelişmelerden bağımsız değerlendirilemez. Hayat pahalılığı ve gelir dağılımındaki sorunların çözümü, siyasi suçlamalardan çok gerçekçi ekonomik politikalar ve güçlü yönetim iradesi gerektirir. Yeni Parti’nin yerel yönetimlerdeki uygulamaları ise bu söylemle çelişmektedir.
İKİ: Milli irade söylemi ve demokratik meşruiyet
Milli irade siyasal meşruiyetin temel kaynağı olarak vurgulanırken iktidarın meşruiyeti sorgulanmaktadır. Oysa Türkiye’de iktidar, demokratik seçimlerle milletin iradesinden doğmaktadır. Kendi siyasi iradesini milletin tamamının iradesiyle özdeşleştirmek, demokratik temsil anlayışıyla bağdaşmaz.
ÜÇ: Parlamenter sistem vaadi
Güçlü Meclis, kuvvetler ayrılığı ve bağımsız yargı temelinde parlamenter sisteme dönüş savunulmaktadır. Ancak geçmişte yaşanan koalisyon krizleri ve siyasi istikrarsızlıkların nasıl önleneceği konusunda somut mekanizmalar ortaya konulmaktadır.
DÖRT: Ekonomide büyük vaatler
Bildirge; ücretlerin artırılması, emeklilerin refahının geliştirilmesi, vergi yükünün azaltılması, tarımsal üretimin güçlendirilmesi ve sosyal konutların yaygınlaştırılması gibi geniş ekonomik vaatler içermektedir. Ancak kaynağı ve uygulanabilirliği ortaya konulmayan ekonomik vaatler, beklenti oluşturmanın ötesine geçemez.
BEŞ: Kalkınma hedefleri
Üretimin güçlendirilmesi, sanayinin geliştirilmesi, tarımın desteklenmesi ve teknolojik dönüşümün sağlanması Türkiye’nin kalkınması açısından önemli hedeflerdir. Ancak bu hedeflerin yatırım, enerji, teknoloji, ihracat ve rekabet gücüyle nasıl hayata geçirileceği yeterince açıklanmamaktadır.
ALTI: Sosyal devlet ve toplumsal refah
Eğitim, sağlık, barınma, istihdam ve emeklilerin refahı gibi alanlarda geniş sosyal vaatler ortaya konulmaktadır. Ancak sosyal devletin sürdürülebilirliği, güçlü ekonomi ve sağlam kamu maliyesiyle mümkündür. Finansmanı ve uygulama takvimi açıklanmayan sosyal politikalar, beklenti oluşturmaktan öteye geçemez.
YEDİ: Yerel yönetimler ve kayyım tartışması
Kayyım uygulamalarına son verilmesi ve seçilmiş yöneticilerin halk iradesine bağlı kalması savunulmaktadır. Ancak seçilmiş olmak, hukuka uygun yönetim ve kamu kaynaklarını koruma sorumluluğunu ortadan kaldırmaz. Demokratik yerel yönetimler, millî irade, hukuk, denetim ve şeffaflığın birlikte güvence altına alınmasıyla mümkündür.
SEKİZ: Dış politika
Bildirge, AB üyeliği, NATO, Rusya ve Çin’le ilişkiler, Türk Dünyası ve bölgesel barış hedeflerini öne çıkarmaktadır. Ancak dış politika, temennilerden çok stratejik denge, diplomatik tecrübe ve güvenlik kapasitesi gerektirir. Türkiye’nin terörle mücadele, sınır güvenliği, savunma sanayisi ve bölgesel etkinlik alanındaki kazanımlarını koruyup geliştirecek somut bir vizyon ortaya konulmalıdır.
DOKUZ: “Yeni siyaset” iddiası ve geçmişin siyasi sorumluluğu
Parti içi demokrasi, şeffaflık, hesap verebilirlik ve üyelerin doğrudan katılımını esas alan yeni bir siyaset anlayışı vaat edilmektedir. Ancak geçmişin sorumluluğunu açıklamadan geleceğe yönelik değişim iddiası seçmen iradesinde yeterince güçlü bir karşılık bulamaz.
ON: Türkiye’nin geleceği sloganlarla mı şekillenecek?
Yeni Parti’nin kuruluş bildirgesi, geniş bir toplumsal değişim iddiası taşımaktadır. Ancak iktidara talip olmak, ülkeyi yönetmeye hazır olmak anlamına gelmez. Yönetme iddiası; güçlü kadrolar, somut programlar, finansman kaynakları, kurumsal kapasite ve kriz yönetimi tecrübesi gerektirir.
ON BİR: Milli perspektif
Bildirgede Terörsüz Türkiye, Türk dünyasıyla bütünleşme, aile ve nüfus politikaları, millî eğitimde değerler, kültürel süreklilik ve teknolojik bağımsızlık gibi stratejik konularda daha kapsamlı bir millî perspektife ihtiyaç duymaktadır. Türkiye’yi yönetme iddiası, toplumsal birlik ve millî geleceğin bütün meselelerini kapsayan tutarlı bir vizyon gerektirir.
Sonuç
Siyasette asıl ölçü vaatlerin büyüklüğü değil, icraatın başarısıdır. Yeni olan, siyasi tabelalar olmamalıdır. Türkiye’nin sorunlarına özgün çözümler üretmek, milletin geleceğini güvence altına almak ve devletin bekasını toplumsal refahla birlikte yükseltmektir.
Eski siyasi ezberleri yeni diye sunmak, milletin beklentilerini karşılamaz. Türkiye’nin geleceği; devletin bekası, milletin huzur ve refahını esas alan millî bir siyasetle yükselecektir. Bu iradenin adresi, Bilge Lider Devlet Bahçeli ve Milliyetçi Hareket Partisi’dir.