Her sene aslanlı film

Fenerbahçe’de, maçların başında kötü futbol ve golleri yeme, 45 dakikayı çöpe atma sendromu, Karagümrük karşısında da devam etti. Ne yapsa bunu engelleyemiyor, sarı lacivertliler! Acemi takımlar gibi golleri yiyorlar. Sonra bir telaş, bir korku başlıyor, ayaklar birbirine dolanıyor. Bir de kapalı defansları aşmakta zorlanıyorlar, pozisyon bulamıyorlar. Yan top ve geri paslarla zaman su gibi akıyor. Asensio gibi bir çilingir de olmayınca sancı başlıyor. Şampiyonluğa oynayan takım doğru dürüst bir şut atmaz mı, olgun bir atak geliştirmez mi? İlk yarıda daha organize oynayan, daha çok pozisyon bulan, üstelik iki de gol atan Karagümrük, güya şampiyonluğa oynayan takımı sahadan sildi! Fener- bahçeli futbolcular ise lig bitse de tatile gitsek havasındaydı! İkinci yarıya tribündeki dahi(!) Tedesco’nun 4 değişikliği ile başladı Fenerbahçe. Kanatları güçlendirmesi gerektiğini gördü, Asensio olmadan bu işin içinden çıkamayacağını anladı. Anladı da bu kez sonuç alamadı. Son Antalyaspor ve Samsunspor maçlarında iki kez sıçrayan çekirge bu kez sıçrayamadı, yere çakıldı. Hem de onuru ile müthiş bir mücadele sergileyen lig sonuncusu Karagümrük’e yenilerek. Bu bir nevi şampiyonluğa veda, lige havlu atma maçı oldu. Fenerbahçe ve Fenerbahçeli taraftarlar bu senaryoya alışkın. Her sene “Aslanlı film” vizyonda. Şampiyonluk kovala, ligin dibindeki takımlara puanları cömertçe dağıt, sonra ikinciliğe ya da üçüncülüğe razı ol. Artık kimse umutlanmasın. Bu sene de şampiyonluk başka bahara kaldı. Kimse çıkıp, “Rakibimizin zor maçları var, bekleyeceğiz” diye taraftarları uyutmasın! Ne “yapı” var, ne de ezeli rakibi kaybediyor. Tek gerçek, sonunu getiremeyen bir Fenerbahçe var!