Neden her şeyi tek başına çözmeye çalışıyorsun?
Eğer çocukluğunuzda şu durumları yaşadıysanız, bugün dünyayı "tek başına halledilmesi gereken bir yer" olarak görüyor olabilirsiniz:
1. Erken Gelen Yetişkin Sorumlulukları
Kardeşlerinize bakmak, evi temizlemek veya ailenizin dertlerini omuzlamak zorunda kaldıysanız, "resmi olmayan ebeveyn" olmuşsunuzdur. Bu da sizin sorunlarınızı paylaşmayı "zayıflık" olarak görmenize neden olur.
2. "Doğuştan Terapist" Rolü
Yetişkinler size dert yandıysa, siz onların duygusal çöp kovası haline gelmişsinizdir. Bu durum, büyüdüğünüzde insanların size gelmesinden yorulmanıza ve kendi sorunlarınızı gizlemenize yol açar.
3. Yardım İstemekten Korkmak ve Utanmak
Rehberlik edecek bir yetişkin bulamadığınızda, her şeyi kendi başınıza çözmeyi öğrendiniz. Bugün yardım istemeyi "yetersizlik" sanmanızın sebebi, çocukken "kimsenin gelmeyeceğini" öğrenmiş olmanızdır.
4. Duyguların "Fazlalık" Olduğuna İnanmak
Duygularınız "çok sesli" veya "sorunlu" olarak etiketlendiyse, susmayı hayatta kalma stratejisi olarak seçtiniz. Şimdi ise en yakınlarınıza bile kalbinizi açmak size güvensiz hissettiriyor olabilir.
5. "Yaşına Göre Çok Bilge" Denilmesi
Bu bir iltifat değil, aslında bir güvenlik arayışıdır. Bir çocuk ancak bir tehditten kaçmak veya faydalı olmak zorundaysa "yaşından büyük" davranır. Bu, olgunluk değil, erken gelişmiş bir savunma mekanizmasıdır.
